سیستم مدیریت پورتال سپهر هگمتانه

جنگ خودخواسته‌ی ترامپ علیه ایران اکنون تبدیل به یک بن‌بست کامل برای او و دولتش شده است. ترامپ اگرچه عادت دارد دائماً بگوید «همه‌چیز خیلی خوب پیش خواهد رفت»، اما واقعیت این است که حتی گزینه‌های افراطی مانند «حمله به زیرساخت‌های ایران» نیز نمی‌توانند او را از باتلاقی که خودش، خودش را در آن گرفتار کرده رها نمی‌کنند، بلکه او را بیش‌تر در این باتلاق فرو خواهند برد.

آن‌چه مسلم است، مسئله‌ی ایران با عملیات نظامی قابل‌حل نیست و در نهایت آمریکا مجبور است با جمهوری اسلامی به توافق برسد؛ توافقی که هر روز بیش‌تر به نظر می‌رسد به برجامی شباهت خواهد داشت که ترامپ بارها آن را «بدترین توافق تاریخ» توصیف کرده است.

پایگاه خبری «المانیتور» مستقر در واشینگتن، که به طور خاص روی خاورمیانه تمرکز دارد، طی گزارشی تحت عنوان «ترامپِ مستأصل دارد می‌فهمد برگ برنده‌ای مقابل ایران ندارد[۱]» توضیح می‌دهد که چگونه رئیس‌جمهور آمریکا ادعا می‌کند ابزارهای لازم برای پیروزی مقابل ایران را در اختیار دارد، اما خودش هم کم‌کم می‌فهمد که دستش خالی است.

آن‌چه در ادامه می‌خوانید، ترجمه‌ی گزارش المانیتور است. لازم به ذکر است این مقاله قبل از سفر ترامپ به چین نگاشته شده است.

المانیتور: قدرت نظامی آمریکا مقابل ایران کافی نیست/ ترامپ برای پایان جنگ «مستأصل» است

مردم از کنار بیلبوردی در تهران با طرح تمسخرآمیز درباره‌ی «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا، و تنگه‌ی هرمز عبور می‌کنند. مقامات آمریکایی یکی از اولویت‌های خود را باز کردن تنگه‌ی هرمز قرار داده‌اند که تا پیش از جنگ، باز و رایگان در اختیار تمام کشتی‌های عبوری بود. (+)

لازم به ذکر است که مشرق صرفاً جهت اطلاع نخبگان و تصمیم‌گیران عرصه سیاسی کشور از رویکردها و دیدگاه‌های محافل رسانه‌ای-اندیشکده‌ای بین‌المللی این گزارش را منتشر می‌کند و دیدگاه‌ها، ادعاها و القائات این گزارش‌ لزوماً مورد تأیید مشرق نیست.

یکی از استعاره‌های مورد علاقه‌ی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ این است که اوست که برگ‌های برنده را در اختیار دارد؛ به این معنا که وی به واسطه‌ی قدرت ایالات متحده و ذکاوت خودش، می‌تواند بر هر دشمنی غلبه کند. اما این کازینودار سابق، در مورد ایران کم‌کم دارد می‌فهمد که از قضا آن‌قدرها هم که فکر می‌کرد دستش پر [از برگ‌های برنده] نیست. ترامپ این هفته در حالی راهی سفر به چین می‌شود (سفری که پیشاپیش یک بار به دلیل جنگش با ایران به تأخیر افتاده) که نه در قامت یک فاتح مقتدر، بلکه در قد و قواره‌ی یک رهبر تحت فشار ظاهر خواهد شد؛ فشاری که هم ناشی از پافشاری ایران بر نپذیرفتنِ توافق مطابق با شرایط ترامپ است، و هم ناشی از کاهش محبوبیت رئیس‌جمهور آمریکا در میان آمریکایی‌هایی که از این درگیری حمایت نکردند و اکنون هزینه‌ی بیش‌تری را هم در پمپ‌بنزین‌ها می‌پردازند.

نیویورک‌تایمز: واشنگتن اشتباه محاسباتی کرد؛ جنگ، سکوی پرتاب ایران به باشگاه ابرقدرت‌ها

فردی، ۱۰ مارس ۲۰۲۶، در بحبوحه‌ی جنگ با ایران، در یک پمپ بنزین در نیویورک، سوخت‌گیری می‌کند. اگرچه دولت آمریکا، و به‌ویژه شخص «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور این کشور، بارها ادعا کرده بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی نفت در جهان است و ترامپ حتی گفته بود چه‌بسا افزایش قیمت نفت در نتیجه‌ی جنگ ایران به سود آمریکا هم باشد، اما در نهایت، افزایش قیمت سوخت در آمریکا در اثر بسته شدن تنگه‌ی هرمز به یکی از اهرم‌های فشار علیه ترامپ تبدیل شد. ایران با این ابتکار توانست به‌نوعی پیامدهای جنگ را به طور مستقیم متوجه مردم آمریکا کند. از آن مهم‌تر، اکنون همه می‌دانند تهدید ایران به بستن تنگه‌ی هرمز یک تهدید پوچ نیست و ایرانی‌ها هر زمان اراده کنند می‌توانند اقتصاد جهان را مختل کنند. (+)

›› گرگ سایمنز: ایران قدرت نوظهور پساجنگ خواهد بود

«مونا یعقوبیان» مدیر برنامه‌ی خاورمیانه در [اندیشکده‌ی آمریکایی] «مرکز مطالعات راهبردی و بین‌الملل» می‌گوید: «به نظر من نمی‌رسد که رئیس‌جمهور در این مقطع زمانی، برگ‌های خوب زیادی برای بازی داشته باشد؛ اگر اصلاً برگی داشته باشد.» ترامپ ۲۸ فوریه در کنار اسرائیل دست به حملات نظامی به ایران زد؛ حملاتی که به‌سرعت منجر به کشته شدن آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر عالی و دیرینه‌ی این کشور، و بسیاری دیگر از مقامات ارشد ایران شد. با این وجود، ایران به‌سرعت با اعمال کنترل بر تنگه‌ی هرمز (گذرگاه باریکی که زمانی یک‌پنجم نفت جهان از آن عبور می‌کرد) واکنش نشان داد و بارانی از موشک‌ها و پهپادها را بر سر پادشاهی‌های عرب خلیج [فارس] که متحد آمریکا هستند، نازل کرد، و شهرت این کشورهای نفت‌خیز به برخورداری از امنیت را، که به‌سختی برای خودشان دست‌وپا کرده بودند، در هم شکست.

نیویورک‌تایمز: واشنگتن اشتباه محاسباتی کرد؛ جنگ، سکوی پرتاب ایران به باشگاه ابرقدرت‌ها

یک کشتی باری، حامل خودرو، ۲۲ مارس ۲۰۲۶، در جریان جنگ تحمیلی آمریکایی-اسرائیلی علیه ایران، از خلیج فارس به سمت تنگه‌ی هرمز حرکت می‌کند. اگرچه تمرکز زیادی روی اهمیت تنگه‌ی هرمز برای بازارهای انرژی جهان می‌شود، اما اهمیت این تنگه صرفاً منحصر به موضوع انرژی نیست و دامنه‌ی تأثیر اقدام ایران به اِعمال کنترل بر تنگه‌ی هرمز خیلی زود به بازارها و حوزه‌های دیگر نیز سرایت کرد. در صورت ضرورت، ایران با هدف قرار دادن فقط یک نفتکش یا کشتی باری به فاصله‌ی چند روز، می‌تواند جریان عبور انرژی و کالا از تنگه‌ی هرمز را کاملاً متوقف کند. بعد از جنگ کنونی، این ادعا دیگر صرفاً یک تهدید نیست، بلکه یک واقعیت آزموده است./ مشرق نیوز